En toen won Sven Kramer de 10 km niet…

February 24th, 2010

Ik ben nog van de generatie die de verkeerde wissel van Jan Bols bewust heeft meegemaakt. Blijkbaar was dat in 1971 (zo handig, die Wikipedia), en toendertijd nog onbegrijpelijker omdat er nota bene een mannetje op het ijs stond om je de juiste baan te wijzen! De foute wissel van Rintje Ritsma kan ik me overigens niet herinneren.

Gisteravond gebeurde het weer, omdat Gerard Kemkers niet voldoende geconcentreerd was en Sven de verkeerde baan in stuurde. Ik ben het met Bart Veldkamp eens, Kemkers had nooit mogen ingrijpen, Sven is nog nooit verkeerd gewisseld en rijdt gewoon natuurlijk de juiste route. Overigens wel goed dat Kemkers Sven heeft laten doorrijden, zo heeft Sven in ieder geval heeft kunnen laten zien dat hij de beste is. Hij heeft weliswaar 2 binnenbochten gereden. maar dat voordeel is slechts ongeveer 1 seconde.

Er is echter één partij in Nederland die niet zo ontevreden zal zijn met deze fout, namelijk Essent. Dit energiebedrijf heeft een actie waarbij nieuwe klanten een korting krijgen van 50 euro voor elke gouden medaille die Sven Kramer wint:

Svenergy actie Essent

Tijdens alle schaatswedstrijden van dit seizoen stonden er reclameborden langs de baan met de tekst ‘svenergy.nl‘; ik heb een keer gekeken op die website, en zag daar deze actie aangekondigd. Ik vond het toen al een perverse actie, je kunt niet verantwoordelijkheid voor de korting van vele duizenden mensen op de schouders van deze ene persoon leggen, plus het merkwaardige feit dat Essent er voordeel bij heeft als Sven faalt. En dat voordeel kan aardig oplopen, Essent zal natuurlijk niet zeggen hoeveel nieuwe klanten het bedrijf heeft gekregen door deze actie, maar stel dat het er 100.000 zijn, dan scheelt dat 5 miljoen euro per gouden medaille! Nu kan het geruchtencircuit dus op gang komen, hoeveel heeft Kemkers van Essent gekregen voor deze foute aanwijzing…?

Een absurde en volledig foute actie van Essent.

Het ging niet meer, tussen Balkenende en Bos.

February 21st, 2010

Het kabinet Balkenende IV (of ‘if’, zoals ik het ken, zie beneden) is gevallen, toch wel volgens de verwachtingen. Beide partijen hadden zichzelf in de hoek geschilderd zoals de engelsen dat uitdrukken, en de val was eigenlijk nog de enige uitkomst die mogelijk was zonder gezichtsverlies aan beide kanten. Maar, is dat wel zo gunstig voor ons, die een ‘groene’ politiek voor staan? We zijn in ieder geval af van Camiel ‘hoe meer asfalt, hoe beter’ Eurlings, maar wat krijgen we er voor terug?

Laten we eens kijken naar de laatste peiling van Maurice de Hond (bron: www.peil.nl, peiling van voor de val van het kabinet):

Peiling Maurice de Hond 14-2-2010

Een zeer opvallende prognose. Ik heb al lange tijd niet meer gelet op de tussentijdse peilingen, dus ik ben wel wat verbaasd. D66 20 zetels? Dat lijkt me niet waarschijnlijk, maar ja, de SP 25 zetels was voor mij ook een zeer uitzonderlijke uitslag. De SP heeft er alleen niet veel mee kunnen doen, weggegooide overmacht. PVV 25, dat zou wel eens kunnen; Groen Links zal uiteindelijk wel weer lager uitkomen, ze krijgen meer steun in de peilingen dan in het stemhokje.

Maar goed, uitgaande van deze peiling, wat is er mogelijk? De linkse meerderheid is er nooit geweest, en ook nu niet aanwezig; bovendien, de SP blijft een vreemd buitenbeentje waarmee het lastig regeren zal zijn. Soms steken bij hen de communistische roots de kop op. Ze zijn bijvoorbeeld tegen de spitsheffing, want dan kan de eenvoudige arbeider niet meer in de spits rijden, alleen nog de fabrieksdirecteuren in hun gouden sleeën. Het alternatief van de SP: gezellig met z’n allen weer in de file staan, gelijkheid voor iedereen. Ze willen eigenlijk terug naar de glorieuze tijden van de communistische heilstaat waarbij je altijd met een tasje naar buiten ging omdat er ergens een rij voor een winkel zou kunnen staan waar je misschien wel een banaan zou kunnen bemachtigen… Ik kan me nog een verkiezingsspot van hen herinneren waarbij grote bedrijven werden gefilmd en dan werd er met ernstige stem verkondigd dat de regering daar in de directie moest gaan zitten, het beleid van het bedrijf was te belangrijk om aan directeuren over te laten. Nou, we hebben gezien waar dat toe kan leiden…

Maar ik dwaal af. Wat voor coalities zijn er mogelijk? Bv.:

- CDA, VVD, PVV: 74
Net te weinig, maar dat komt wel goed, het CDA gaat beslist beter scoren dan uit deze peiling blijkt. Het CDA wil de PVV voor de verkiezingen niet uitsluiten, maar of deze combinatie een kans van slagen heeft? De PVV zal mogelijk beter georganiseerd zijn dan de LPF in 2002 (Wilders heeft wat meer tijd gehad dan Fortuyn indertijd), en de denkbeelden zijn extremer geworden. De PVV zal eisen dat er voor hen herkenbaar beleid komt, en of dat voor het CDA te pruimen valt?

- CDA, PvdA, D66, Groen Links: 76
Tja, een onbestaanbare combinatie, zeker in de huidige verhoudingen.

- CDA, VVD, D66: 69
Niet genoeg volgens deze peiling, misschien toch mogelijk na de verkiezingen. Dit avontuur hebben we gezien in Balkenende II, dat was geen groot succes. D66 zou volledig gezichtsverlies lijden, en bij de volgende verkiezingen weer worden gedecimeerd. Overigens wel een reden om zeker niet op D66 te stemmen.

Conclusie? Nederland wordt volkomen onregeerbaar na de volgende verkiezingen, geen enkele combinatie lijkt haalbar… Het kan zijn dat het CDA en de VVD redeneren: We laten de PVV gezellig meeregeren, hopelijk maken ze er net zo’n puinhoop van als de LPF, en dan kunnen we na de verkiezingen daarop gewoon gezellig samen verder, maar of dat een haalbaar scenario is?

Ik zie de nabije toekomst somber in. Wat ook een heel slechte zaak is dat Balkenende en Bos allebei weer lijsttrekker zijn. Balkenende heeft wel voldoende zijn onvermogen getoond in 4 mislukte kabinetten, en Bos is in dit televisie-tijdperk niet de juiste persoon; als hij ernstig kijkt wordt zijn blik afwezig, alsof hij er met zijn gedachten niet helmaal meer bij is, en zo komt hij arrogant en onverschillig over. Het doet een beetje denken aan 1981; van Agt moest regeren met den Uyl, ook al wilden ze dat allebei niet. Het kabinet viel binnen een jaar, en van Agt keerde niet terug, Lubbers werd lijsttrekker. Doodzonde dat hij dat niet een verkiezing eerder had gedaan, ik denk dat een kabinet Lubbers/den Uyl best kans van slagen had gehad, die 2 lagen elkaar een stuk beter. Zo ook nu, het lijkt echt onmogelijk dat Bos en Balkenende opnieuw in een kabinet zullen gaan zitten, terwijl dat voor hun opvolgers mogelijk veel minder geldt.

Eén ding lijkt voor mij onvermijdelijk, er komt een kabinet Balkenende V. Wilders kan zich net als Fortuyn rijk rekenen, ik denk toch echt niet dat de PVV groter zal worden dan het CDA, en een kabinet zonder het CDA lijkt me echt niet mogelijk.

Ik moest de laatste tijd wel steeds denken aan het zeer amusante filmpje dat Buro Renkema had gemaakt bij het aantreden van het kabinet Balkenende IV, en dat je hieronder kunt bekijken. Er valt dáár tenminste nog om te lachen…

Yrrah

September 21st, 2008

Mijn moeder had een abonnement op Vrij Nederland, dus in mijn jeugd zag ik iedere week een nieuwe prent van Yrrah (pseudoniem van Harry Lammertink). Ik kon zijn zwarte humor wel waarderen, en zocht zijn cartoon altijd als eerste op (net als de strip van Jaap Vegter op de achterpagina, maar dat is een ander verhaal). Onlangs heb ik een boek met cartoons van hem uit de bibliotheek geleend, ‘Zwart Bloed’, met ‘de beste tekeningen uit zijn 40-jarige carriere’; nou ja, de beste volgens deze samensteller dan. Ik zou liever een boek hebben met al zijn tekeningen zodat ik zelf kan bepalen welke de beste zijn, maar ja… De mooiste cartoon wil ik jullie niet onthouden (hij had iets met religie), en een cartoon met padvinders (waar hij ook dol op was).

Religieuze cartoon van Yrrah

Yrrah cartoon met padvinders

Amy Winehouse

February 14th, 2008

De engelse Amy Winehouse heeft onlangs 5 Grammy’s gewonnen. Ik kende Amy alleen van de verhalen in de pers, over haar dronkenschap en afgezegde optredens, en een fragmentje muziek dat dan in het nieuws te horen is. Ik raakte toch wat nieuwsgierig nu, en heb de clip van ‘Rehab’, haar bekendste single, op YouTube opgezocht. Dat was toch wel bijzonder, ik was veel meer onder de indruk dan ik had verwacht. Daarom haar laatste CD (Back To Black) maar opgespoord, en beluisterd; en opnieuw beluisterd. Haar muziek is sterk op de zestiger jaren gebaseerd, Motown, soul, compleet met de bijbehorende arrangementen. Ze klinkt als Billie Holliday, Aretha Franklin en andere zwarte zangeressen, hoewel ze zelf blank is, van joodse afkomst. Haar vaste begeleiders zijn bijna allemaal zwart, wat mogelijk ook nog bijdraagt aan deze speciale sound. Opvallend is het gebruik van de bariton sax, die een mooi, donker, warm geluid geeft dat mooi aansluit bij Amy’s eigen donkere stemgeluid. Ik ben zelf van 1957, en heb de zestiger jaren muziek ‘een beetje’ meegekregen, vooral later toen ik meer in muziek geinteresseerd raakte. Maar voor de ‘baby boomers’ moet haar muziek buitengewoon herkenbaar zijn.

Wat mij nu zo opvalt zijn de vele prijzen en lof die haar ten deel vallen. Toegegeven, haar muziek is verslavend, ze kan geweldig zingen (ik denk dat ze een absoluut natuurtalent is); maar dit is toch muziek van 40 jaar terug, uit de begintijd van de popmuziek. Je kan het niet vernieuwend noemen. Het steekt wel schril af met de gepolijste, overgeproduceerde non-muziek die vandaag voor popmuziek doorgaat, mogelijk ligt daar het ‘appeal’. Of de jury’s van de grote pop-prijzen wordt toch stiekem bemand met baby-boomers, je weet het niet…

Ik ben in ieder geval buitengewoon onder de indruk van met name de volgende nummers:

    Rehab Haar bekendste hit. Ze weigert naar de ‘Rehab’ te gaan om van haar verslavingen af te komen, ze heeft niet 10 weken de tijd, en haar vader vindt het niet nodig. Nou, in de praktijk bleek dat een beetje verslavingshulp wel van pas zou komen, en die heeft ze uiteindelijk ook wel gezocht geloof ik. Dit is een geweldig nummer, met mooie tussenstukjes die volledig in de oude soul-stijl zijn geschreven.
    You Know I’m No Good Het mooiste nummer. Heel triest, zoals meer van haar muziek. Ze beschrijft hoe ze van ‘my fella, my guy’ houdt, maar het niet kan laten om toch met haar ex het bed in te duiken. Ze beschrijft dat allemaal tamelijk plastisch. Helemaal bevredigend is het niet, en ‘in the final throes’ denkt ze toch aan haar huidige vriendje. Die weet ook wel dat er wat speelt, en confronteert haar ermee. Zij zingt dan (onder opgewekte begeleiding): ‘I told you I was trouble, you know that I’m no good.’ Het laatste couplet is opvallend, ze is ontspannen samen met haar vriendje, zij zit in bad, hij ‘on the seat’, dan ontdekt hij plotseling ‘lickle carpet burn’, een brandwondje van het tapijt waaruit hij blijkbaar kan opmaken dat ze vreemd is gegaan (hoe dat werkt heb ik nog niet uit kunnen vinden), en is de sfeer weer verpest. Maar ja: ‘You know that I’m no good.’ Mooi is de muziek omslag, relaxt bij de beschrijving van de scene in de badkamer, en dan somber bij de het ontdekken van het overspel. Je voelt met haar mee in haar zwakheid (’I cheated myself, like I knew I would’), uitzichtloosheid; muziek en tekst sluiten naadloos op elkaar aan, geweldig.
    Me and Mr. Jones Dit doet meteen denken aan ‘Me and Mrs. Jones’ (’We got a thing going on’) van Billy Paul, en de tekst heeft er ook wel wat van weg, hoewel het in Amy’s geval blijkbaar over een echte Mr. Jones gaat. Dit nummer en ‘Back to Black’ doen allebei enorm denken aan bestaande liedjes uit de zestiger jaren, maar ik heb nog niet echt de vinger kunnen leggen op welke precies…
    Back to Black Weer zo’n triest geval. Haar vriendje gaat terug naar zijn ex, en voor haar blijft slecht duisternis: ‘You go back to her and I go back to… black’.

Heel bijzonder, deze Amy Winehouse. Hopelijk zakt ze niet volledig door het ijs (zoals bijvoorbeeld Britney Spears), en kan ze nog meer van deze muziek maken en zingen. Ze heeft de ellende nodig als inspiratie, maar een beetje met mate Amy…

Manon

October 14th, 2006

Gezien in de Stadsschouwburg: De opera Manon van Jules Massenet. Dit is een opera met een uitgebreid verhaal. De hoofdpersoon Manon, 15 jaar jong, wordt geschaakt op weg naar het klooster, en gaat in zonde leven in Parijs. Haar minnaar Des Grieux wordt door zijn vader tot de orde geroepen, Manon kiest een ander, en brengt haar leven feestend door. Op een van de feesten hoort ze dat Des Grieux priester is geworden, en zoekt hem op in zijn parochie, en weet hem weer voor zich te winnen. Om haar extravagante levensstijl te kunnen bekostigen gaat Des Grieux gokken, en als hij wint worden hij en Manon beschuldigd van valsspelen. Des Grieux wordt door zijn vader vrijgekocht, maar Manon wordt op transport gesteld naar de koloniën. Onderweg weet Des Grieux haar nog te vinden, maar ze is inmiddels verzwakt en sterft in zijn armen.

Een lang verhaal voor een opera, en het is dan ook een vrij lange opera. De muziek viel tegen helaas, pas na de pauze, toen de actie dramatischer werd werd de muziek beter. De aankleding was modern, met als enig opvallend punt de stof die gebruikt was om de jurken (van de vrouwen van het koor) en de lange jassen (van de mannen van het koor) te maken: Deze stof was bedrukt met een gestileerd bos met een oranje bodem, zwarte bomen en een witte hemel; erg mooi. Er werd redelijk gezongen, het orkest speelde naar behoren, maar echt meeslepend was het niet, hoewel Massenet zelf erg enthousiast was over deze opera.

Ilse de Lange: The Great Escape

September 1st, 2006

Gehoord: de laatste CD van Ilse de Lange, ‘The Great Escape’. Ze heeft op deze CD haar zware country accent overboord gezet, en ook de muziek is iets meer mainstream geworden. De muziek is overigens niet erg origineel, eigenlijk zijn alle 13 nummers ongeveer hetzelfde. Ik beoordeel ze ook allemaal hetzelfde, ze krijgen van mij 3 sterren in iTunes, er zitten geen hoogte- of dieptepunten tussen. De meeste teksten zijn ook van gelijke strekking, beantwoorde of onbeantwoorde liefde. Je hoort wat invloeden van de 70-er jaren, vooral in ‘And I Always Will’ (eventjes Pink Floyd te horen: ‘The Great Gig in the Sky’), en ‘When’ (Beatles: ‘Let It Be’). Ik weet wel, het is maar even, maar als je zo’n opvallende overgang als in ‘Let It Be’ gebruikt, en ook nog op de piano, valt dat erg op…

Al met al redelijk aangename luistermuziek, maar niets bijzonders.

Alle schilderijen van Rembrandt

August 8th, 2006

Gezien in de Beurs van Berlage: Reproducties van alle (bekende) schilderijen van Rembrandt. Naar aanleiding van het 400ste geboortejaar van Rembrandt worden vele tentoonstellingen en thema activiteiten georganiseerd, en deze is er een van. De organisatoren hebben geprobeerd om van alle schilderijen van Rembrandt reproducties te krijgen, en die zijn vervolgens uitgeprint. Van slechts één schilderij was het niet gelukt om een goede foto te verkrijgen, en ook de Nachtwacht was niet gereproduceerd (dat was wel een teleurstelling). Alle andere schilderijen waren aanwezig op ware grootte, en chronologisch gerangschikt. Vanaf de eerste werken gemaakt toen hij 17 jaar oud was, tot het laatste onvoltooide werk toen hij een kleine 50 jaar later stierf.

De reproducties zagen er zeer goed uit, ze waren alleen erg karig belicht waardoor sommige details niet goed te zien waren. Verder zou het handig geweest zijn als er een deskundige bij geweest was, want als leek ontgaan je veel bijzonderheden. Maar met een deskundige heb je meerdere dagen nodig om alle schilderijen goed te kunnen ‘bekijken’ vrees ik. De indeling was ook niet helemaal handig gedaan, je moest steeds het centrale gangpad oversteken (zig-zaggen), anders miste je de helft van schilderijen.

Wat ik ook miste was een goede catalogus van deze tentoonstelling, als je dan al die moeite hebt gedaan om alle schilderijen te verzamelen lijkt het mij logisch om al die reproducties samen te brengen in een mooi boekwerk met ‘het complete werk van Rembrandt’, daar zou ik zeker belangstelling voor hebben gehad! Misschien was dat te ingewikkeld met al die copyright-houders…

Opvallend aan de schilderijen van Rembrandt voor mij als leek is:

  • In eerste instantie natuurlijk het licht. Rembrandt kiest altijd een bijzondere belichting, en weet die zeer goed te gebruiken om de voorstelling extra cachet te geven.
  • Rembrandt heeft vooral portretten geschilderd. Voor een groot deel natuurlijk voor zijn inkomen, maar ook omdat daar zijn voorkeur ligt volgens mij. Ook de bijbelse voorstellingen die hij heeft geschilderd zijn vooral portretten, of kleine groepjes personen. Landschappen zijn zeer zeldzaam.
  • Opvallend is het grote aantal zelfportretten. Bij de tentoonstelling stond dat dat niet zo bijzonder was, schilders schilderden zelfportretten als zelf promotie; toch denk ik dat Rembrandt er naar verhouding veel meer heeft gemaakt dan andere schilders uit zijn tijd. Opvallend is bijvoorbeeld dat hij in zijn laatste levensjaar 3 schilderijen heeft voltooid, en dat waren allemaal zelfportretten.
  • Voor mij zijn 2 perioden te ontdekken in de schilderstijl van Rembrandt, in de eerste periode schilderde hij vooral vrij nauwkeurig en scherp, later in zijn leven worden zijn schilderijen waziger, ‘impressionistischer’ zou ik bijna zeggen. Ik moet zeggen dat mijn voorkeur duidelijk uitgaat naar zijn eerdere schilderijen. Opvallend in die eerste periode, en razend knap in mijn ogen: Hij weet de suggestie te wekken dat de schilderijen uiterst gedetailleerd geschilderd zijn, bijvoorbeeld in detail van kleding of sieraden; maar als je heel goed kijkt blijkt dat eigenlijk wel mee te vallen, het zijn soms maar een paar ‘eenvoudige’ penseelstreken.

Vlinders en bomen

June 8th, 2006

Zaterdag was de uitgestelde excursie van de vlindercursus waar Annemiek en ik aan deelnemen. Annemiek kon niet mee, ik moest in mijn eentje de honneurs waarnemen. We waren met 5 cursisten en de excursieleider. De koude periode was maar net voorbij, en de zon liet zich ook niet echt zien; er waren slechts weinig vlinders te bewonderen. Eerst zijn we in Park Bloeyendael geweest, mooi park met bijzondere begroeiing. Er is bijvoorbeeld een veld dat nog vol staat met graan, met daartussen het mooie (en blijkbaar tegenwoordig zeldzame) Bolderik en andere veldbloemen. Het enige dat we daar zagen waren juffers (meest Variabele Waterjuffer), en een echte libel die ik niet thuis kon brengen, maar later heb kunnen determineren als Bruine Korenbout.

Het tweede gebiedje dat we bezochten was de voormalige botanische tuin van de Utrechtse Universiteit, tegenwoordig Park Sandwijck. Weer geen vlinders, wel een mooie wandeling door een mooi park. We zijn daarna ook nog even in de Bilt geweest, bij de Hoogekampse plas, en in de Voorveldse Polder. Later hebben we nog een paar vlnders gezien, toen de zon enigzins begon te schijnen (Klein Geaderd Witje, Klein Koolwitje, Groot Koolwitje, Boomblauwtje en 2 ruziende Bonte Zandoogjes).

Maandag hebben Annemiek en ik de eerste 2 terreintjes opnieuw bezocht, het was nog iets frisser dan zaterdag, dus er waren nog minder vlinders; wel weer de verschillende libellen gezien. Toen we door Park Sandwijck liepen zagen we daar veel verschillende bomen; het was tenslotte een voormalige botanische tuin. Toen bedachten we dat we eigenlijk toch iets meer van bomen zouden moeten weten, om er in ieder geval een aantal te kunnen benoemen.

Vandaag hebben we een beginnetje gemaakt, hier in de straat en in het Beatrixpark. Voor mijn deur staat een Gewone Esdoorn, aan de overkant van de weg een Gewone Es, en om de hoek een Ruwe Berk en een Zwarte Els. Zwarte elzen zijn er trouwens behoorlijk veel, die kwamen we in het park steeds weer tegen. Verder nog gezien de Zomereik, maar daarna liepen we al snel vast. We hadden allebei een gids met bomen, maar daarmee was het niet altijd eenvoudig om de juiste determinatie te doen. We willen ons nog beter voorbereiden, en dan eens met een kenner op pad gaan, daar leer je zoveel meer van dan eindeloos bladeren in boekjes… Jammer is wel dat we op internet nog niet echt een goede bomensite hebben gevonden, maar we blijven zoeken. Anders moeten we zelf maar wat opzetten.

Toch, volgens mij is het aantal bomen redelijk overzichtelijk, en moet het mogelijk zijn de meest voorkomende soorten in onze oude koppen te stampen. Het is toch wel leuk om van alles in de natuur althans iets te weten…

De Parelvissers

May 31st, 2006

Vanavond de opera ‘De Parelvissers’ (Les Pêcheurs de Perles) van Georges Bizet gezien in de Stadsschouwburg van Utrecht. Een korte, toch wel interessante opera, al was het alleen maar om de context te bekijken van het overbekende duet. Er komt trouwens nog een (erg mooie) aria in voor die ook wel redelijk bekend is. Niet de kwaliteit van Carmen overigens, maar je kan niet alles hebben…

De opera werd uitgevoerd door Opera Zuid, met het Brabants orkest. En, zeer aangename verrassing, mijn altijd stralende nichtje Cilia speelde mee bij de eerste violen! Ik heb haar wel horen spelen in het verleden (solo en in het Hobbema kwartet), maar ik had haar nog nooit in een orkest gezien. Muzikaal was er weinig aan te merken op de uitvoering, er werd goed gezongen door de 3 solisten en het koor, en het orkest speelde naar behoren. In het begin van de opera viel er een geluidsscherm om in de orkestbak (met een behoorlijke klap), maar gelukkig kon het orkest vrolijk doorspelen alsof er niets was gebeurd.

De enscenering was een heel ander verhaal. Er was gekozen voor een heel moderne aanpak, niks parelvissers met romantische pakkies aan, en een kustlijn met vissersboten. Hoewel, er was een projectiescherm achter het toneel, en daar waren wel beelden van de zee met af en toe een bootje te zien. Het toneel was verder leeg, zelfs de coulissen waren verwijderd zodat je de zijkanten van het toneel kon zien tot aan de muur. Het koor was bijna voortdurend op het toneel, in grijze overalls of in grijs ondergoed (type Calvin Klein). Ze waren meestal druk in de weer met kartonnen dozen en ander verpakkingsmateriaal, of met pom-poms (bos sliertjes in elke hand, waarmee cheerleaders in de VS het publiek opwarmen tijdens sportwedstrijden). Verder werd er veel gebruik gemaakt van paaltjes waarmee tijdelijke versperringen kunnen worden gemaakt (bv. om bij een lange rij voor een kassa het publiek in bepaalde banen te dwingen). Helaas was dat gedoe op de achtergrond nogal eens hinderlijk als de muziek eigenlijk de hoofdrol hoorde te spelen. Bij de overbekende aria bijvoorbeeld was er erg veel gesleep met de dozen aan de gang, wat lawaai maakte en de aandacht afleidde; daardoor was het lastiger om zorgeloos van de muziek te genieten. Het gedoe met de pom-poms was hilarisch stompzinnig, het publiek werd er wat onrustig van; maar goed, het zal allemaal wel een heel diepe betekenis hebben. Met parelvissers had het echter geheel niets te maken!

De 2 mannen die de beroemde aria zongen, en de vrouw waarover zij zongen kwamen redelijk uit de verf, af en toe een beetje zacht misschien. De sopraan die de vrouwenrol voor haar rekening nam moest zo’n beetje de hele opera in haar ondergoed rondlopen. Gelukkig is het tegenwoordig niet meer zo dat de diva’s allemaal het formaat ’slagschip’ hebben, deze dame (Sophie Graf) was in ondergoed zeer wel het bekijken waard, en nog jong en knap ook! Dat zie je wel eens anders bij de opera, waar het selectiecriterium meer de stem dan het uiterlijk is. Ik zelf vind de stem veel belangrijker dan het uiterlijk (ik heb liever een lelijke diva met een mooie stem dan andersom), maar Sophie zong mooi, èn zag er goed uit! Ik zie nu in het programmaboekje dat de mannelijke bijrol werd gezongen door Marco Bakker, ik had hem niet herkend. Ik heb hem wel eens op TV gezien terwijl hij de beroemde parelvissers-aria zong, maar hier mocht hij dat niet.

Een jaar of wat geleden heb ik deze opera ook al eens gezien in Utrecht, maar dan in een meer klassieke enscenering, waarschijnlijk een Oost-Europees gezelschap. Dit was heel anders; meestal kan de enscenering me niet zoveel schelen, ik kom vooral voor de muziek; maar in dit geval verpestte het gedoe van het koor in de achtergrond een deel van de muziek, en dat vind ik niet zoals het hoort. Het koor deed wel uitermate zijn best om zo weinig mogelijk gerucht te maken, maar dat lukte niet altijd.

Al met al toch wel een welbestede avond, maar regisseurs: denk eraan dat de muziek het belangrijkste is, en zorg dat er geen onnodig geluid wordt gemaakt tijdens de aria’s!

Sijsjes en Barmsijsjes…

February 15th, 2006

Op 14 februari maakten we een klein wandelingetje in het Beatrixpark, toen we ineens werden verrast door een grote zwerm kleine vogeltjes. Bij nadere beschouwing bleken het grote barmsijsjes te zijn, zeker een stuk of 50. Ze waren niet erg schuw, we konden ze vrij dichtbij benaderen, en bestuderen door onze kijkers. Heel duidelijk te zien waren de rode petjes, en het roze op de borst. Verder gezien veel sijsjes, en staartmezen (naast natuurlijk de kool- en pimpelmezen).

Ik heb pinda’s hangen op mijn balkon, en die worden regelmatig bezocht door kool- en pimpelmezen. De laatste weken zijn er ook regelmatig sijsjes. Onlangs heb ik vetbollen opgehangen, en dat bleek een goede zet, want die vetbollen trekken staartmezen aan; ze hebben geen belangstelling voor de pinda’s. Ook is er een enkele spreeuw, die met enige moeite, maar toch redelijk behendig met zijn vervaarlijke snavel de vetbollen plundert. Dat gaat gepaard met veel geknoei, en daar profiteren de merels dan weer van die de gevallen kruimels van de balkonleuning pikken.

Een van de staartmezen is zijn staart kwijt, gepakt door een roofdier of tussen de deur gekomen. Hij ziet er verder gezond uit, en zal wel overleven, maar of hij nog een partner vindt? Misschien groeit de staart weer aan, en kan hij in het voorjaar toch nog succes hebben bij het andere geslacht. Toevallig zagen we deze staartmees ook in het Beatrixpark; valt wel op: balletje met staart zonder staart!